De bouw van een paddestoel

De draden van de zwamvlok zijn meterslang en heel dun ; zo dun dat ze haast niet te zien zijn als een paddestoel wordt uitgegraven. Soms kan een gedeelte van een zwamvlok gevonden worden onder de schors van een boom. De witte, vochtige draden in of op het hout zijn vaak een gedeelte van een zwamvlok. De zwamvlok kan over grote afstanden in de grond groeien en zich over een groot oppervlak uitspreiden . Er is wel eens een zwamvlok gevonden die een oppervlakte van 1 hectare bestreek! De bovengrondse paddestoel is meestal vrij eenvoudig te zien. Spreekwoordelijk is de enorme snelheid waarmee ze ontstaan. Zo kan een Grote parasolzwam in enkele uren 15 cm groeien en strekt de tot 30 cm hoge Grote stinkzwam zich in 12 uur. Bovendien kunnen paddestoelen in het donker doorgroeien. Het vruchtlichaam bestaat vaak uit een steel en een hoed. Aan de onderzijde van de hoed zitten meestal langwerpige plaatjes ( lamellen ). Door deze plaatjes worden de sporen gemaakt. Bij een aantal soorten, zoals de Berkenzwam en de boleten, zijn deze plaatjes afwezig en bevinden zich aan de onderzijde van de hoed buisjes , waaruit de sporen vallen. De rest van het vruchtlichaam dient voor de verspreiding van deze sporen. De bovenzijde van de hoed beschermt de sporen tegen regen zodat ze niet aan elkaar vastkleven, de steel zorgt ervoor dat ze niet meteen op de grond vallen maar door de wind worden weggeblazen.