Natuur voor kinderen - lesidee voor natuuronderwijs op de basisschool

De kikker

Kikkers behoren tot de amfibieën. Dit houdt in dat ze zowel op het land als in het water leven. Ze houden van een beschutte omgeving om zich te kunnen verstoppen voor natuurlijke vijanden. Daarom zijn veel kikkers ’s nachts actief.

Voedsel

Kikkers zijn echte vleeseters. Ze eten alleen maar levend voedsel, een dood mugje bijvoorbeeld kunnen ze niet herkennen als voedsel. Op het menu van de kikker staan fruitvliegjes, krekels, sprinkhanen, meelwormen en regenwormen. Soms eten ze zelfs muizen!

Praten met elkaar

De kikkers ‘praten’ met elkaar door middel van kwaken. Ze zetten dan een dikke keel op. Door zijn keel te laten trillen, veroorzaakt hij een kwakend geluid. Hoe meer het mannetje zijn keel laat trillen, hoe groter de kwaakblaas wordt. Het kwaken klinkt hoe langer hoe luider. Zo proberen ze de vrouwtjes te roepen. Als meer mannetjes hetzelfde vrouwtje willen, gaan ze vechten. De sterkste wint!

Van kind naar volwassen kikker

Terwijl het vrouwtje haar eieren legt, trapt ze met haar achterpoten. De luchtbellen die hierdoor ontstaan, vormen een schuimlaag rond de eitjes die voor bescherming zorgen. Na tien dagen komen de eitjes uit en verschijnen er kikkervisjes. De pasgeboren kikkervisjes heel veel voedingsstoffen in hun buik. Als die op zijn eten ze algen of andere piepkleine diertjes. In dit stadium noemt met de kikkervisjes ook wel ‘dikkopjes’. Het kikkervisje krijgt eerst achterpoten en daarna voorpoten. Zijn staartje wordt steeds korter. Zodra de staart verdwenen is, is het een echte kikker geworden.

De natuurlijke vijand van de kikker is onder andere de mol.

kikkervisjes in verschillende stadia.

bladluis	regenworm	koe	mus
egel	slak	fuut	koekoek
kikker	spin	ekster	duif
lieveheersbeestje	steekmug	knobbelzwaan	merel
mol	veldmuis	eend	vogeleieren
pissebed	mieren	kievit	vogeltrek